NIEDZIELA legnicka

legnica

W legnickim Muzeum o Świątyni Sławy




Dzień 9 IV 2018 r., w którym obchodzimy 777 rocznicę Bitwy pod Legnicą, dał okazję do zaprezentowania wystawy, noszącej tytuł: Świątynia Sławy. 
 
Nową wystawę zaprezentowali Marcin Makuch dyrektor Muzeum Miedzi i Konrad Byś.
 
A czym jest - czy właściwie miała być – tytułowa Świątynia Sławy?
To miejsce miało związek z powstałym w okresie międzywojennym Muzeum Wojska (otwarte w 1922 r.). Ze względu na rozrastające się zbiory, przeniesiono je na Al. 3 maja (obecnie al. Jerozolimskie) w końcu lat 20. XX wieku. W zamyśle jego dyrektora, Bronisława Gembarzewskiego, miało się w nim znaleźć miejsce o podniosłym charakterze i wystroju tzw. Mauzoleum.
 
Zwyciężyła wtedy koncepcja Tadeusza Tołwińskiego, u którego takie pomieszczenie miało być nazwane Salą Pamiątek po Bohaterach Narodowych. W jego zamyśle, miała to być sala dwukondygnacyjna, ze sklepieniem. Miały znaleźć się w niej m.in. urny z prochami zasłużonych. Ponieważ dyrektorowi Gembarzewskiemu nie udało się zrealizować zamiaru umieszczenia na centralnym miejscu urny z sercem Tadeusza Kościuszki, dlatego planowanym elementem wystroju pomieszczenia, stały się podobizny poległych na polu bitwy wodzów-rycerzy: księcia śląskiego Henryka Pobożnego, króla Władysława Warneńczyka, hetmana Stanisława Żółkiewskiego oraz księcia Józefa Poniatowskiego.
 
Ogłoszono konkurs, na wypełnienie witrażami 4 smukłych okien i z propozycji które napłynęły, wybrano projekt Michała Borucińskiego. Prace nad witrażami rozpoczęto w 1936 r. Ukończono je w roku następnym. Wykonawcami barwnych oszkleń byli Kazimierz Juliusz Piotrowski (witraż „Stanisław Żółkiewski") oraz Ignacy Olkiewicz (witraże „ Henryk Pobożny", „Władysław Warneńczyk" i „Józef Poniatowski"). Powstanie witraży odnotowała warszawska prasa. Wtedy też na jej łamach pojawiły się określenia: Kaplica, Sala Bohaterów czy też Świątynia Sławy.
 
Niestety podczas II wojny światowej, witraże uległy zniszczeniu, a po wznowieniu działalności muzeum, znanego odtąd jako Muzeum Wojska Polskiego, nie powrócono do przedwojennych założeń ideowych sali Mauzoleum.
 
Na legnickiej wystawie, prezentowane są natomiast ponad 4. metrowej wysokości projekty wspomnianych witraży. Na co dzień są one niedostępne i są po raz pierwszy eksponowane poza Warszawą. Stąd jej wyjątkowość, dającej także możliwość przypomnienia postaci i twórczości Michała Borucińskiego, zapomnianego lecz utalentowanego artysty, autora wielu dzieł o tematyce historycznej.
 
Uzupełnieniem otwarcia wystawy, była także część naukowa, podczas której zaprezentowano 2 tematy: Ikonografię bitwy legnickiej z 1241 r. w zbiorach Muzeum Miedzi w prezentacji Grażyny Humeńczuk, oraz: Henryk Pobożny z Cincinnati. O zapomnianym rysunku Carla Friedricha Lessinga, który zaprezentował Konrad Byś.
 
Zachęcamy do odwiedzenia tej wystawy, która będzie dostępna do lipca br.
 
Tekst i foto: © ks. Piotr Nowosielski


Niedziela

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

 
 

Wyszukiwarka

Linki

  • image
  • image
  • image
  • image

 

Pielgrzymki w diecezji legnickiej


Polecamy

 

Reklama