NIEDZIELA legnicka

legnica

Obyśmy otrzymali radość…




W świętą noc, czas oczekiwania dobiegł końca i spełniła się pradawna obietnica. Bóg daje światu udręczonemu grzechem, potrzebującego zbawienia i spragnionemu nadziei - Mesjasza.

 

Rodzi się człowiek, który jest przedwiecznym Synem Stworzyciela nieba i ziemi, a w Jego narodzeniu, zostaje nam objawiona tajemnica Boga. Przychodzi, aby czas doczesności napełnić łaską, a stworzenie, poddać metamorfozie wiodącej ku zbawieniu.

 

Poprzez ofiarowanie swego Syna, Bóg wprowadza w wymiar Boskości tych, którzy z wiarą otwierają się na przyjęcie Jego daru. Wydarzenie przyjścia Chrystusa, które przeżywamy w noc pełną światłości, pomaga nam zrozumieć Apostoł: „Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom” / Tt 2,11/. Objawienie się Boga w naszej mizernej ludzkiej naturze, stanowi antycypację na ziemi Jego chwalebnego objawienia się na końcu czasów /por. Tt 2,13/. Istotą tego historycznego zdarzenia, jest ukazanie człowiekowi drogi dotarcia na spotkanie z Chrystusem, który poprzez wcielenie, swoim nauczaniem, ukierunkowuje nas do rozumnego i pobożnego życia, aby wypełniła się nadzieja pozyskania wieczności.

 

Wzorcem kontemplacji narodzenia Pańskiego, dla nas współczesnych, mogą być święci wszechczasów. Np. św. Bernarda, adorując szopkę doznała duchowego uniesienia. Św. Franciszek z Asyżu, był natchnionym twórcą materialnego przedstawienia tajemnicy Świętej Nocy. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus, przypomniała wyniosłym umysłom, autentycznego ducha Bożego Narodzenia.

 

Przyjście Chrystusa, do końca czasów będzie stanowić centrum dziejów, które niejako pisze sam Bóg. Wcielenie ogarnia całe ludzkie dzieje, od stworzenia po paruzję. Wyznając z całym Kościołem naszą wiarę, w tę Świętą Noc, okażmy naszą wdzięczność za łaskę udzieloną nam przez Boże Miłosierdzie.

 

Lud Boży Starego Przymierza został wybrany aby nieść światu Mesjasza, Odkupiciela całej ludzkości. Wraz ze znamienitym przedstawicielem tego ludu, prorokiem Izajaszem, spójrzmy na Betlejem w aspekcie dopełnienia się Starego Przymierza i objawienia się Przymierza nowego i wiekuistego. Objawiła się miłość Boża do nas, poprzez wyzwolenie z mroku grzechu i śmierci, dając istocie ludzkiej fundament chrześcijańskiej nadziei. Głębia tajemnicy Wcielenia pozostanie niezbadana, ale objawia się w niej pełna prawda, o planie zbawczym Stwórcy wobec człowieka i świata.

 

Życie nasze biegnie pomiędzy dwoma punktami granicznymi. Kto przekroczył pierwszy, a nie dotknąłby drugiego, ten wypełniłby swój plan w doczesności tylko połowicznie, gdyż nie doświadczyłby drugiej własności naszej natury. Kto jednak rozważa tajemnicę Wcielenia, rozpozna, że śmierć przyszła nie na wskutek narodzenia, lecz na odwrót: Bóg podjął narodzenia się z powodu panowania śmierci. Ten bowiem który żyje wiecznie, czyni to nie z potrzeby życia, ale po to, aby nas powołać ze śmierci do życia. To dla nas Bóg wyrzekł się kołyski i zamienił ją na żłób. Dla naszego zbawienia Syn Boży wyrzekł się Boskiej chwały, a swe bezbronne ciało ofiarował za zbawienie ludzkości. W tajemnicy Bożego Narodzenia, objawia się pełnia prawdy o planie zbawczym człowieka i świata. Od tej chwili Bóg jest rzeczywiście Bogiem z nami. Nie jest już Bogiem odległym, On przyszedł na świat bo tak Bogu na nas zależy. Poprzez Tajemnicę Wcielenia, stając się jednym z nas, zniża się do naszego poziomu, jednocząc Boską naturę z ludzką i działa jeszcze dalej. Schodzi na dno naszej nędzy, gdy obarcza się naszymi grzechami aby je unicestwić, a w konsekwencji, zabrać nas ze sobą i wynieść na Boski poziom życia.

 

Boże Narodzenie to czas przypominający nam, że Bóg Ojciec, składa uroczyste wyznanie Miłości i zapewnia nas, że nie jesteśmy samotni i zagubieni, a nasz los nie jest nazbyt trudny i niepewny. W Słowie Wcielonym, Bóg wyrzekł w świat swoje Słowo: „ostatnie najgłębsze i najpiękniejsze. Słowo, którego już nie można cofnąć, bo jest ono ostatecznym czynem Boga. Bo jest ono samym Bogiem w świecie. A słowo brzmi: Kocham ciebie świecie i ciebie człowiecze….“ /o. Karl Rahner SJ/

 

Święto Narodzenia Pańskiego to czas kontemplacji, uznania i wielbienia Odkupiciela, który przyszedł na ziemię, by dać życie światu. Betlejem, w języku hebrajskim znaczy dom chleba. Tam właśnie przyszedł na świat Mesjasz, który powie o sobie „Ja jestem chlebem życia” / J 6, 35/. W Betlejem narodził się Ten, który w znaku łamania chleba, pozostawi pamiątkę swej Paschy.

Adoracja Dzieciątka w Betlejem, staje się w tę Świętą Noc adoracją eucharystyczną, a w przejmującej ciszy wszechświata, kosmicznym echem roznosi się na ustach Kościoła: „Christus natus est nobis. Venite, adoremus!- Chrystus się nam narodził, pójdźmy z pokłonem!

Narodzony tej świętej Nocy Boski Odkupiciel, dla nas wędrowców na drogach czasu, stał się pokarmem życia wiecznego. Wspomnij na każdego z nas, na czas ziemskiego pielgrzymowania jak i w dniu ostatecznym, odwieczny Synu Boży, który przyjąłeś ciało z Maryi Dziewicy. „Cała ludzkość, która przechodzi tyle prób i boryka się z trudnościami, potrzebuje Ciebie. Zostań z nami, Chlebie żywy, któryś zstąpił z nieba dla naszego zbawienia. Zostań z nami na zawsze” /JP II 25-12-2004 –Pasterka/.

Któryś już raz świętujemy Boże Narodzenie. Ściśle określoną ilość razy da nam Pan jeszcze poświętować, ale najgłębszy sens czasu danego nam – w tym roku, a może jeszcze i w przyszłym, to czas czekania Boga na moją miłość. W tę Świętą Noc, prośmy Pana o łaskę kontemplowania żłóbka prostotą pasterzy i abyśmy otrzymali radość, z jaką oni wracali do domu /por. Łk 2,20 / na czas naszej doczesnej pielgrzymki do wieczności.

Jerzy Jankowski



Foto: © ks. Piotr Nowosielski


Niedziela

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

 
 

Wyszukiwarka

Linki

  • image
  • image
  • image

 

Pielgrzymki w diecezji legnickiej


Polecamy

 

Reklama